Opeens merk ik rust op. Rust in mijn hoofd, en vertrouwen in mijn lijf. De afgelopen, misschien wel twee jaar, is een deel van mijn gedachten voortdurend bezig geweest met “wat als”-vragen.
“Wat als het niet goed gaat?”
“Wat als anderen negatief over mijn plannen denken?”
“Wat als ik het nu eens over een andere boeg gooi?”
“Wat als ik het nu doe, of toch nog uitstel?”
“Wat als er al voldoende coaches op de wereld zijn?”
En in oktober 2025 merk ik opeens rust. De maars, voors en tegens zijn stil. Ze zijn weggevallen. Ik durf het nog even niet te geloven.
Het plan om voor mijzelf te gaan beginnen als coach zorgt niet meer voor interne excuses, maar voor zelfvertrouwen en een mega boost in energie. Dus doe het dan. Zet nu door. Struikel erin en de rest komt wel, maar zet nu de eerste stap. En de tweede. En houd vol. Dat doe ik.
Na twee jaar aan sluimerende ideeën, drie zo goed als complete bedrijfsplannen die toch weer van tafel geveegd zijn, en de tweede naam voor de huidige vorm, start ik de Implementatiecoach.
Voor iedereen die wel wil, maar niet doet.
(alsof ik dat eerder heb gelezen 😉)
#Implementatiecoach #Kronkels