In veel gesprekken die ik uit enthousiasme voer over het opzetten van mijn bedrijf, komt de oorsprong ter sprake.
"Hoe ben je tot hier gekomen?"
Een vraag uit nieuwsgierigheid misschien. Maar er zit veel meer achter. Ik merk dat de mensen die deze vraag stellen op zoek zijn naar geloofwaardigheid. Ben jij iemand op wie ik kan bouwen?
De vraag is zowel als persoon als vakinhoudelijk te beantwoorden.
Als ik deze vraag beantwoord, spreek ik ongeveer het volgende uit:
"In de afgelopen jaren heb ik veel kansen gehad om mezelf te ontwikkelen. Ik heb trainingen mogen doen en coachingsessies gehad. Ik heb de mazzel gehad veel te mogen leren.
Ik kwam bevlogen en vol inzichten uit een training. Ik snapte honderd procent waar de training over gegaan was en wist ongetwijfeld álles toe te passen in de komende tachtig jaar van mijn leven. Volledig gedreven aan de slag met alle nieuwe stof. Een nachtje slapen verder en het vuur is teruggebracht naar een vlammetje. De vraag van de leidinggevende die dan komt, brengt de magie terug naar een staccato, rationeel antwoord. Als ik al een eenduidig antwoord kon geven.
De waan van de dag zorgt ervoor dat ik twee dagen later al niet meer denk aan de inspiratie en energie die ik opgedaan heb.
Bij een moment van inzicht (of dat nu drie dagen later is of bij het volgende halfjaarlijkse evaluatiemoment), neem ik me voor alle nieuw verworven kennis toch te gaan toepassen.
En dan moet ik het zelf doen. Hoe zat het ook alweer?
Terugkijkend in de notulen zie ik de theorie.
Yes, oh ja!
Op het moment suprême (als ik dat al herken) sta ik er dan toch klaar voor om helemaal vernieuwd te acteren. Om er vervolgens achter te komen dat theorie uit een klaslokaal niet één op één toe te passen is in mijn dagelijkse praktijk.
En verlies ik het enthousiasme weer."
Nee hoor, zo geromantiseerd en langdradig ben ik niet in mijn antwoord tijdens een één-op-ééngesprek.
Maar hier komt het wel op neer.
Weg investering.
Van tijd, kennis, budget én persoonlijke drive.
Ik denk niet dat het hélemaal weg is, natuurlijk. Er blijft altijd wel iets hangen. In meer of mindere mate. Het is wat platgeslagen om te zeggen dat er helemaal geen kennis meer te herinneren is.
Maar optimaal is anders. En dat wil ik veranderen.
Zo ben ik tot hier gekomen.
#Implementatiecoach #Kronkels