"Lekker zomers," roept de loper aan de overkant van de straat.
"Thanks, jij ook," roep ik terug, te laat beseffend dat hij “zomers” zegt, in plaats van “bezig”.
Mijn reactie terug was niet helemaal van toepassing; hij zag er niet zo zomers uit, helemaal ingepakt tegen de kou.
Ik besef me opeens dat de winter voorbij vliegt. In tegenstelling tot eerdere winters is het dit jaar niet zo oneindig lang. Niet zo energievretend en deprimerend. Het gaat echt vet goed gewoon!
Reflecterend op de afgelopen tijd:
- Ik slaap niet met extra warme kleding aan (en ja, het slaapkamerraam staat nog steeds standaard open ’s nachts)
- Ik zit op een koud-afdouchen-streak sinds augustus 2025
- Ik heb geen last van de, naar ik dacht standaard, eeuwig durende winterdip.
- Oprecht en zonder spijt heb ik een sociaal rustige winter gehad
- Standaard heb ik met hardlopen een korte broek en een shirt met korte mouwen aan (hier komt het begin van deze blog vandaag vandaan 😉)
- Kerst voelde relaxed in plaats van druk, chaotisch en “een moetje”
- Januari vloog voorbij en Blue Monday heeft zich bij mij niet aangediend.
- Ik heb, wanneer ik dat wilde, “nee” gezegd tegen een toch wel zeer hoge verwachting van blijven
- Ik heb oprecht en zonder spijt naar mijn behoefte aan sociaal teruggetrokken wintermaanden geluisterd
- De griepgolven zijn me voorbijgegaan zonder schade aan te richten
- Ik heb mijzelf in die donkere dagen beter kunnen vermaken, zonder daarbij verwachtingen van anderen te hebben
Een winter voor herhaling vatbaar.
Maar eerst lente en zomer!
#Implementatiecoach #Kronkels