Ik voel me kut. Klote. Ontzettend vervelend.
Ik ben aan het afpellen wat hieraan ten grondslag ligt.
Terug naar de basisvraag van het bestaan; "Mag ik er wel zijn?" Mag ik hier wel zijn? Voor mij vooral in de vorm: "Ben ik niet tot last?" Is het niet beter als ik verdwijn? Als ik me nu zo klein en onopvallend mogelijk maak, is het dan oké? Als ik mezelf nu verwijder uit de situatie, is dat beter?
Het is fijn om dit uit te schrijven.
Ik heb me uitgerekt, diep gezucht en zit nu letterlijk vijf centimeter langer achter m'n laptop. Alleen al het schrijven helpt.
Nog een zucht. Blijkbaar opluchting. Ik ben op het juiste punt van m'n pijn gekomen.
Een gaap. M'n lijf is blij met de ontspanning.
Onbewust heb ik mezelf het afgelopen uur kleiner gemaakt, mezelf proberen te verstoppen. Ik had steeds iets in mijn handen om de dingen tegenover me te blokkeren.
Ik ben oké nu.
Fysiek heb ik me weer opgericht, mentaal is de onrust omgevormd tot helderheid en reflectie.
#Implementatiecoach #Menselijk